دروغ‌گویی رافضه در نقل حدیث

توسط: موسوی

… و سید نعمة الله جزایری در انوار نعمانیه نوشته که مباحثه و مناظره واقع شد میان شیخ بهائی و عالمی از علماء که مذهب عامه داشت و اعلم علمای مصر بود … و میان شیخ و آن عالم مودتی بود و شیخ به آن شخص عالم اعلام نمود که من بر مذهب عامه می‌باشم، پس روزی آن عالم به شیخ گفت که این طایفه رافضه که در پیش شما می‌باشند در باب شیخین چه می‌گویند؟

شیخ بهائی فرمود که آن‌ها دو حدیثی برای من ذکر نمودند که من از جواب آن‌ها عاجز آمدم.

آن عالم سنی گفت که آن دو حدیث کدام باشد و چه می‌گویند؟

شیخ فرمود که می‌گویند که مسلم در صحیح خود روایت می‌کند که پیغمبر ص فرمود که هر که فاطمه س را اذیت و آزار کند پس بتحقیقکه مرا اذیت کرده و هر که مرا اذیت کند پس خدا را اذیت کرده و هر که خدا را اذیت کند پس بتحقیقکه او کافر است و ایضا مسلم بعد از این حدیث به پنج ورق روایت کرد که فاطمه س بیرون رفت از دنیا و حال آنکه ساخطه و غضبناک بود بر ابی بکر و عمر، پس من نتوانستم موافقت باین دو حدیث نمایم در جواب و از جواب این شبهه عاجز شدم.

عالم سنی به شیه گفت که بگذار مرا تا امشب آن کتاب را نگاه کنم.

پس آن عالم رفت، چون صبح شد آن عالم به نزد شیخ آمد، پس به شیخ عرض کرد که من همیشه به تو می‌گفتم که رافضه در نقل حدیث دروغ می‌گویند، دیشب کتاب صحیح مسلم را نگاه کردم بیشتر از پنج ورق فاصله داشت!

تنکابنی، قصص العلماء