فقیر یا غنی؟

توسط: موسوی

محمد بن حسن می‌گوید به امام حسن عسکری ع نامه نوشتم و از تنگدستی‌ام شکایت کردم. بعد از فرستادن نامه با خود گفتم مگر امام صادق ع نفرموده بود “فقیر بودن و همراه ما بودن بهتر از توانگری و همراهی با دشمنان ماست و کشته شدن در رکاب ما بهتر از زنده ماندن در کنار دشمنان ماست”؟
امام عسکری ع به نامه چنین پاسخ دادند: “همانا خدای عز و جل دوستان ما را آن هنگام که گناهانشان زیاد می‌شود با فقر و تنگدستی پاک می‌کند، و البته از بسیاری از گناهانشان می‌گذرد، و درست همان است که با خود گفتی؛ تنگدستی و همراهی با ما به از فراخ‌حالی در کنار دشمنان ماست، و ما پناهگاهیم برای کسی که به ما پناه آورد، نوریم برای کسی که از ما طلب روشنایی می‌کند و حافظ هر آنکه به ما پناهنده شود.”

أبو علی أحمد بن علی بن کلثوم السرخسی ، قال : حدثنی إسحاق ابن محمد بن أبان البصری ، قال : حدثنی محمد بن الحسن بن میمون ، أنه قال : کتبت إلى أبی محمد علیه السلام أشکو إلیه الفقر ، ثم قلت فی نفسی : ألیس قال أبو عبد الله علیه السلام الفقر معنا خیر من الغنى مع عدونا ، والقتل معنا خیر من الحیاة مع عدونا . فرجع الجواب : ان الله عز وجل یمحض أولیائنا إذا تکاثفت ذنوبهم بالفقر ، وقد یعفو عن کثیر ، وهو کما حدثت نفسک : الفقر معنا خیر من الغنى مع عدونا ، ونحن کهف لمن التجأ إلینا ونور لمن استضاء بنا وعصمة لمن اعتصم بنا .

شیخ طوسی ره، اختیار معرفة الرجال