جعل!

توسط: موسوی

هنگامی که محمد بن ابی بکر پاسخ نامه‌اش را از امیر المومنین ع گرفت، آن را همیشه می‌خواند و از آن درس می‌گرفت و بر اساس آن قضاوت می‌کرد. پس از آنکه او را به شهادت رساندند، عمر بن العاص تمام نامه‌هایی که پیش او بود را برای معاویه فرستاد. معاویه این نامه را بسیار می‌خواند و به آن معجب بود، پس ولید بن عقبه که از این اعجاب به تنگ آمده بود به او گفت که دستور بده که این سخنان را بسوزانند.
معاویه پاسخ داد: ساکت باش ای پسر ابی معط که سخنت اشتباه است!
ولید اعتراض کرد: بلکه توئی که اشتباه می‌کنی! آیا درست است که مردم بفهمند احادیث ابوتراب پیش توست و از آن‌ها دانش می‌آموزی و بر اساس آن‌ها قضاوت می‌کنی؟ پس چرا با او می‌جنگی؟
معاویه پاسخ داد: وای بر تو! می‌گویی دانشی چنین را بسوزانم؟ به خدا قسم علمی کامل‌تر، متقن‌تر و روشن‌تر از این ندیده‌ام!
ولید گفت: پس اگر چنین معجب به دانش و فضائل او هستی چرا با او به ستیز برمی‌خیزی؟
معاویه پاسخ داد: اگر نبود که ابوتراب عثمان را کشته و سپس بر علیه ما حکم کرده از او تبعیت می‌کردیم!
پس درنگی کرد و به حاضران در مجلس گفت نمی‌گوییم این‌ها نامه‌های علی بن ابی طالب [ع] اند، بلکه می‌گوییم این‌ها نامه‌های ابوبکرند که نزد فرزندش بوده و ما امروز بر اساس آن قضاوت و حکم می‌کنیم!
پس مدت‌ها این نامه‌ها در خزانه بنی امیه بود تا روزی که عمر بن عبد العزیز به خلافت رسید و افشا کرد که این‌ها سخنان علی بن ابی طالب‌اند!

أن علیا علیه السلام لما أجاب محمد بن أبى بکر بهذا الجواب کان ینظر فیه ویتعلمه ویقضى به، فلما ظهر علیه وقتل أخذ عمرو بن العاص کتبه أجمع فبعث بها إلى معاویة بن أبى سفیان، وکان معاویة ینظر فی هذا الکتاب ویعجبه، فقال الولید بن عقبة وهو عند معاویة لما رأى اعجاب معاویة به، مر بهذه الاحادیث أن تحرق، فقال له معاویة: مه، یا ابن أبى معیط انه لا رأى لک، فقال له الولید: انه لا رأى لک، أفمن الرأى أن یعلم الناس أن أحادیث أبى تراب عندک ؟ ! تتعلم منها وتقضى بقضاءه ؟ ! فعلام تقاتله ؟ ! فقال معاویة: ویحک أتأمرنی أن أحرق علما مثل هذا ؟ ! والله ما سمعت بعلم أجمع منه ولا أحکم ولا أوضح، فقال الولید: إن کنت تعجب من علمه وقضائه فعلام تقاتله ؟ – فقال معاویة: لو لا أن أبا تراب قتل عثمان ثم أفتانا لاخذنا عنه، ثم سکت هنیئة ثم نظر إلى جلسائه فقال: إنا لا نقول: إن هذه من کتب على بن أبى طالب ولکنا نقول: ان هذه من کتب أبى بکر الصدیق کانت عند ابنه محمد فنحن نقضى بها ونفتى! فلم تزل تلک الکتب فی خزائن بنى أمیة حتى ولى عمر بن عبد العزیز فهو الذى أظهر أنها من أحادیث على بن أبى طالب علیه السلام

الغارات، إبراهیم بن محمد الثقفی ( م ۲۸۳ هـ )